தொலையாத ஞாபகம்..!

பிறந்த மண்ணில் கால் பதித்தபோது
ஞாபகத்தில் ஞாபகமாய்...

ஒற்றைப்பனையும்... குட்டைப்பனையும்...
கோணப்பனையும்... சதைக்காச்சியும்...

இனிப்புப்புளியும்... கரும்புளியும்...
வத்தக்காச்சியும்... சுடுகாட்டுப்புளியும்...

கெழுத்திமீனும்... கெண்டைமீனும்...
விரால்மீனும்... அயிரைமீனும்...

பரந்த கண்மாயும்... விளைந்த வயல்வெளியும்...
நீரோடும் வாய்க்காலும்... முண்டாசு மனிதர்களும்...

ஓட்டு வீடும்... ஒத்த வீடும்...
வயலார் வீடும்... அம்பலார் வீடும்...

ராசுமாமாவும்... மீசைமாமாவும்...
கட்டையனும்... குட்டையனும்...

காளி ஆயாவும்... கண்ணம்மா பாட்டியும்...
அழகம்மா அக்காவும்... ராஜாத்தியும்...

கருத்தப் பசுவும்... வெள்ளச்சி எருமையும்...
செம்மறி ஆடும்... பாசமுள்ள ராஜா நாயும்...

மாரியம்மன் கோயிலும்... கருப்பண்ணசாமி வீடும்...
கம்மாக்கரை முனியும்... மரத்து நாகரும்...

காதலை விதைத்த வன்னி மரமும்
விதையை வீசிய வேள்விழியாளும்...

வாழ்க்கையை கற்றுக் கொடுத்த காதலும்...
வாழக் கற்றுக் கொடுத்த மனிதர்களும்...

தொலைந்த எல்லாம் ஞாபகமாய்...
தொலையாமல் என் சிறிய இதயத்துக்குள்...

-'பரியன் வயல்' சே.குமார்.

அப்பா... மகன்...

(ஆகஸ்ட்-2009ல் ஆர்வத்தோடு கிறுக்க ஆரம்பித்து இன்று வரை எனது வலைத்தளங்களான கிறுக்கல்கள், நெடுங்கவிதைகள், சிறுகதைகள் மற்றும் மனசு ஆகிய நான்கு வலைப்பூக்களிலுமாக இது 150வது படைப்பு.)

கடந்து சென்ற காலங்களில்
காட்டுத்தீயாய் எனக்குள் நீ..!

உன் முதுகில் நான் செய்த சவாரி
என் மகனுக்கு கிட்டவில்லை...
இயந்திரமான உலகில்
இயந்திரச் சைக்கிளில் அவன்..!

உன் கைபிடித்து நான்
நடந்த தருணங்கள்
உனக்களித்த சந்தோஷம்
எனக்கு கிட்டவில்லை...
பள்ளிப் பேருந்தில் அவன்..!

எனக்கும் உனக்கும்
ஆறுதலளித்த நம் அருகாமை
எங்களுக்குக் கிட்டவில்லை
ஹாஸ்டலில் அவன்..!

எல்லோரிடமும் சகஜமாய்
பேசும் அவன்

என்னிடம் செல்பேசியில்

பேசினாலும் அளவோடு..!

உனக்கும் எனக்குமான நட்பில்

அன்பிற்கு எல்லை இல்லை...

அவனுக்கும் எனக்குமான நட்பில்

புன்னகைக்கும் எல்லை உண்டு..!

நீயும் நானும்

பாசத்தின் அடிமைகள்...

அவனும் நானும்...?

-சே.குமார்

மறுபிறப்பு

வலியோடு ஒரு இரவுப்பயணம்
அருகில் நீ அவஸ்தையாய்..!
இடிந்துபோன என் மனம் போல
வழியெங்கும் இருட்டின் வாசம்..!

எதிர்வரும் வாகனங்களின்
வெளிச்ச அருவியில்
கலங்கிய நம் கண்கள்
வெள்ளி மீன்களாய்..!

தொடரும் அவசரப் பயணத்தில்
இடை இடையே வேதனையில்
வெடிக்கும் உன் அழுகுரல்..!

காற்றைக் கிழித்துக் கொண்டு
பறக்கும் காருக்குத் தெரியவில்லை
அதற்கு முன் என் மனம்
போய்க் கொண்டிருப்பது..!

உன் விசும்பலின்
நீரோடை என் கண்ணில்...
உன் வேதனையின்
விலாசம் என் இதயத்துள்..!

துடிக்கும் உன்னுடம்
துணையாய் நான்...
இலக்கை எட்டிவிட்ட
நிம்மதி நமக்குள்..!

உன் வீறிடல்களுக்கு இடையே
புதிய உயிரின் அழுகுரல்...

மறுபிறப்பு உனக்கு மட்டுமல்ல...
இடைவிடாது துடித்த
என் இதயத்துக்கும்தான்..!

-சே.குமார்